განაჩენი საბოლოოა
16 Jan 2010 Leave a Comment
მხოლოდ ერთხელ ნათქვამი მიყვარხარ საკმარისი აღმოჩნდა, რომ ხმამაღლა ეყვირა ,,The World is Mine”. იმ მომენტში არასვისთვის შეუხედავს, არაფერი ესმოდა, მხოლოდ მის სუნთქვას გრძნობდა, სუნთქვას გახშირებულს და დაუმორჩილებელ პულსს მაჯაზე. რამდენ ხანს ელოდა ამ წამს. თვალებდახუჭულს რამდენჯერ უნატრია მისი კოცნა, ჩახუტება ისე რომ აღარასოდეს გაეშვა ხელი საკუთარ სამყაროში მომწყვდეულისთვის. რამდენჯერ წარმოუდგენია ყურთან მიტანილი ტუჩები და ჩურჩულით ნათქვამი: ,,უკვე მომენატრე”. ხშირად მის დანახვაზე მუხლები აღარ ემორჩილებოდა, გონება მის დაუკითხავად იწყებდა ფიქრს მომავალზე. 
-ასე დიდხანს გრძელდებოდა?
-საკმაოდ.
მხოლოდ ერთ დღეს, მოულოდნელად, ბიჭი გზაზე გადაეღობა, აღარ გაუშვა და მის მზერაში საკუთარი ანარეკლი იცნო. საკმაოდ პატარა და უმწეო. თავიდან შეეშინდა… იცოდა გოგონას ფარული სიყვარულის ამბავი და ისიც, რომ აღმერთებდა. ვერ აიტანა მიწაზე მოულოდნელად დაცემა. ეტკინა, ძალიან ეტკინა. თუმცა, ეს გარდაუვალი იყო. საკუთარი სიმხდალის რცხვენოდა. რატომ არაფერი გაუმხილა, სანამ მისი დაკარგვის შიში დაუწყებდა გულში ღრღნას… მხოლოდ ერთის გაფიქრება მოასწრო- ,, იქნებ უნახავად დაშორება ჯობდა?!” პასუხს აღარ დაელოდა, მხოლოდ ხმადაბლა ამოიოხრა ,,მიყვარხარ” და გაუჩინარდა, როგორც ლანდი მიტოვებულ საფლავებს შორის.
ლოდინით დაღლილ გოგოს ამ სიტყვების მოსმენა სურდა. მხოლოდ ერთხელ ნათქვამი მიყვარხარ საკმარისი აღმოჩნდა, რომ ხმამაღლა ეყვირა ,,The World is Mine”. მაგრამ ეს სიამაყის გრძნობის შედეგი იყო, რომელსაც ისე გადაეთელა წარსული სიყვარული, კვალი არ დაუტოვებია…
